جهان موازی و من و کافه چوبیم

تا اینجا که پاییز امون نداد تابستون خود نمایی کنه

دمای هوا ۱۸ درجهس انگار که پاییزه ، مطمئنم تو دنیای موازی تو این هوای پاییز طور من تو کافه چوبیم کاپ کیک هایی که تازه از فر در اومدن رو دارم جمع میکنم تا کوکی هارو بچینم تو فر تو همین حین هم به مشتری هام نگا میکنم مخصوصا زوج هایی که عاشقونه دارن باهم حرف میزنن.

هعی چقدرررر لذت داره برام این کار ، پختن مخصوصا کوکی و شیرینی های جدید اشنا شدن با آدمای جدید چقد دورم الان با اون چیزی که میخوام. راستش دقیقا هم نمیدونم چیو میخوام همیشه اومدم اینجا غر زدم که تو بی هدفی غرق شدم ولی بازم فکری به حالش نمیکنم . ولی اینو میدونم کاری که برام لذت میده پخت کوکی های مختلف تو اشپز خونه مخصوص خودمه ، بدون ترس از کثیف کردن خونه ظرف های زیاد خراب کردن وسایله، شناختم از خودم در این حده که مطمئنم فردا از این تفکر میام بیرون میرم یه لذت دیگه برای خودم پیدا میکنم ، خودمم رو مخ خودمم.

من نه تنها تو هدفام و زندگیم پرش دارم تو نوشتن هم پرش دارم یه پست گذاشتم از هرچیزی گفتم خب از یه چیز بگو کامل بگو.

girl land...